اراضی بایر: زمین‌هایی است كه سابقه احیا دارد ولی به علت اعراض یا عدم بهره‌برداری بدون عذر موجه مدت 5 سال متوالی متروك مانده یا بماند. (بند 3 ماده 1 از آیین‌نامه اجرایی لایحه قانون اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیای اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 31/2/1359 شورای انقلاب)

 

اراضی بایر: زمین‌هایی است كه سابقه احیا دارد ولی به علت اعراض یا عدم بهره‌برداری بدون عذر موجه مدت 5 سال متوالی متروك مانده باشد. (بند 1 واژه‌نامه از لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 26/1/1359شورای انقلاب)...

اراضی بایر: زمین‌هایی است كه سابقه احیا دارد ولی به علت اعراض یا عدم بهره‌برداری بدون عذر موجه مدت 5 سال متوالی متروك مانده یا بماند. (بند 3 ماده 1 از آیین‌نامه اجرایی لایحه قانون اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیای اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 31/2/1359 شورای انقلاب)

 

اراضی بایر: زمین‌هایی است كه سابقه احیا دارد ولی به علت اعراض یا عدم بهره‌برداری بدون عذر موجه مدت 5 سال متوالی متروك مانده باشد. (بند 1 واژه‌نامه از لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 26/1/1359شورای انقلاب)

 

اراضی بایر: زمین‌های بایر كه به علل مختلف توسط مالكان بزرگ بایر نگاه داشته شده است و با توجه به نیاز جامعه و مسأله خودكفایی مملكت و با توجه به این كه این زمین‌ها فقط به صرف این كه مالكیت از آن آن‌ها است بدون كشت مانده و اجازه كشت به دهقانان هم داده نمی‌شود. (بند1 واژه‌نامه از لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی نحوه واگذاری و احیای اراضی‌در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 28/12/1358شورای انقلاب)

 

اراضی بایر: زمین‌های بایر كه به علل مختلف توسط مالكان بزرگ بایر نگاه داشته شده است و با توجه به نیاز جامعه و مسأله خودكفایی مملكت و با توجه به این كه این زمین‌ها فقط به صرف این كه مالكیت از آن آن‌ها است بدون كشت مانده و اجازه كشت به دهقانان هم داده نمی‌شود، دولت اسلامی این زمین‌ها را در اختیار خود می‌گیرد تا در اختیار دهقانان و داوطلبان واجد شرایط گذارده ‌شود. (بند 1 واژه‌نامه از لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی نحوه واگذاری و احیای اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 11/12/1358)

 

اراضی بایر: زمین‌هایی است كه سابقه احیا دارد ولی به علت اعتراض و عدم بهره‌برداری برای مدت 5 سال متوالی بدون عذر موجه متروك مانده یا بماند. (بند د ماده 1 از قانون نحوه واگذاری و احیای اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 25/6/1358 شورای انقلاب)

اراضی بایر: منظور از اراضی بایر موضوع این ماده زمین‌هایی است‌كه در تاریخ نقل و انتقال باغ یا مستحدثاتی طبق ضوابط مندرج در آیین‌‌نامه ماده 214 قانون مالیات‌های مستقیم درآن ایجاد نشده باشد. (تبصره ماده6 از قانون معاملات زمین مصوب 28/2/1354)

 

اراضی بایر: زمین‌هایی كه سابقه احیا دارد ولی به علت اعراض یا عدم بهره‌برداری بدون عذر موجه به مدت 5 سال متوالی متروك مانده باشد. (بند 1 از آیین‌‌نامه اجرایی قانون واگذاری زمین‌های دایر و بایر كه بعد از انقلاب به صورت كشت موقت در اختیار كشاورزان قرار گرفته است مصوب 29/11/1365هیأت وزیران)

 

اراضی بایر شهری: اراضی بایر شهری زمین‌هایی است‌كه سابقه عمران و احیا داشته و به تدریج به حالت موات برگشته اعم از آن كه صاحب مشخصی داشته یا نداشته باشد. (ماده 4 از قانون زمین شهری مصوب 22/6/1366)

 

اراضی بایر شهری: اراضی بایر شهری زمین‌هایی است‌كه سابقه عمران داشته و به تدریج به حالت موات برگشته است اعم از آن‌كه صاحب مشخصی داشته یا نداشته باشد. (ماده 4 از قانون اراضی شهری مصوب 27/12/1360)

اراضی جنگلی: اراضی جنگلی به جنگل تكامل نیافته‌ای گفته می‌شود كه به صورت‌های زیر باشد: 1- تعداد نمایده درخت یا نهال یا بوته جنگلی در هر هكتار آن جداگانه یا مجموعاً از یك صد اصله تجاوز نكند. 2- درختان جنگلی به صورت پراكنده باشد به نحوی كه حجم آن در هر هكتار در شمال (از حوزه آستارا تا حوزه گلیداغی) كم‌تر از پنجاه متر مكعب و در سایر نقاط ایران كم‌تر از بیست متر مكعب باشد (در صورت وجود شمشاد و حجم بیش از سی متر مكعب جنگل شمشاد محسوب می‌شود). (ردیف د بند 7 ماده 1 از آیین‌‌نامه اجرایی لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 31/2/1359 شورای انقلاب)

 

اراضی جنگلی: به جنگل تكامل نیافته‌ای اطلاق می‌شودكه به یكی از اشكال زیر باشد: 1- تعداد كنده درخت یا نهال یا بوته جنگلی در هر هكتارآن جداگانه یا مجموعاً از یكصد عددتجاوز‌نكند.2- درختان‌ جنگلی به‌صورت پراكنده موجود باشد به نحوی كه حجم آن در هر هكتار در شمال ایران (از حوزه آستارا تا حوزه گلیداغی) كم‌تر از پنجاه متر مكعب و در سایر نقاط ایران كم‌تر از بیست متر مكعب باشد. اگر در اراضی (بند 2) درخت شمشاد وجود داشته باشد و حجم درختان آن بیش از سی متر مكعب در هكتار باشد جنگل شمشاد محسوب می‌گردد. (بند ز ماده 1 از قانون نحوه واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 25/6/1358 شورای انقلاب)

 

اراضی جنگلی: الف‌) زمین‌هایی‌كه در آن‌ها آثار و شواهد وجودجنگل از قبیل نهال یا پاجوش یا بوته یا كنده درختان جنگلی وجود داشته باشد مشروط بر آن كه در تاریخ ملی شدن جنگل‌ها 27/10/1341 تحت كشت یا آیش نبوده و تعداد كنده در هر هكتار از بیست یا تعداد نهال یا بوته جنگلی در هر هكتار جداگانه یا مجموعاً از یكصد عدد یا مجموع تعداد نهال و بوته و كنده در هر هكتار از یكصد عدد متجاوز باشد. ب) زمین‌هایی‌كه در آن‌ها درختان خودروی جنگلی به‌طور پراكنده وجود داشته باشد و حجم درختان موجود در شمال از حوزه آستارا تا حوزه گلیداغی در هر هكتار كم‌تر از پنجاه متر مكعب و در سایر مناطق ایران كم‌تر از بیست متر مكعب باشد مشروط بر آن‌كه در تاریخ ملی شدن جنگل‌ها تحت كشت یا آیش بوده باشد. (بند 6 ماده 1 از قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع مصوب 25/5/1346)

 

اراضی خالصه: منظور از اراضی خالصه مذكور در ماده 1 اعم است از اراضی قراء خالصه دولتی كه فعلاً موجود است یا از زمین‌های بایری كه در اثر عملیات عمرانی و سدبندی و غیره از طرف دولت دایر و برای زراعت آماده خواهد شد یا اراضی یا قرایی كه از طرف دولت دراختیار وزارت كشاورزی گذارده می‌شود با رعایت قانون فروش خالصجات. (تبصره 2 ماده 1 از قانون راجع به واگذاری زمین به تحصیل‌كرده‌های كشاورزی مصوب 22/10/1338)

 

اراضی دایر: اراضی دایر زمین‌هایی است كه آن را احیا و آباد كرده‌اند و در حال حاضر دایر و مورد بهره‌برداری مالك است. زمین‌های دایر مشمول این قانون صرفاً اراضی كشاورزی یا آیش اعم از محصور یا غیرمحصور می‌باشد. (ماده 5 از قانون زمین شهری مصوب 22/6/1366)

 

اراضی دایر: اراضی دایر، زمین‌هایی است كه احیا شده و مستمراً مورد بهره‌برداری است. (بند 4 ماده 1 از آیین‌نامه اجرایی لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 31/2/1359شورای انقلاب)

 

اراضی دایر: زمین‌هایی است كه احیا شده و مستمراً مورد بهره‌برداری است. غیر از اراضی فوق الذكر زمین‌هایی كه به نحوی از انحا در رژیم سابق ملی اعلام شده (زمین‌هایی كه جهت محیط‌زیست و شكارگاه‌ها و جلوگیری از بدی آب و هوا در ملكیت دولت درآمده است). (بند 2 واژه‌نامه از لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 26/1/1359 شورای انقلاب)

 

اراضی دایر: زمین‌هایی است كه احیا شده و مستمراً مورد بهره‌برداری است. (بند 2 واژه‌نامه از لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی نحوه واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 25/6/1358 و لایحه ... كشاورزان مصوب 28/12/1358 شورای انقلاب)

 

اراضی دایر: زمین‌هایی است كه احیا شده و مستمراً مورد بهر‌ه‌برداری است. (بند 2 واژه‌نامه از لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی نحوه واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 25/6/1358 شورای انقلاب)

 

اراضی دایر: زمین‌های احیا شده‌ای است كه مستمراً مورد بهر‌ه‌برداری است. (بند ب ماده 1 از قانون نحوه واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 25/6/1358شورای انقلاب)

 

اراضی دایر: منظور از اراضی دایر موضوع قانون، برای تملك و زمین‌های كشاورزی مندرج در ماده (5) قانون و این آیین‌نامه، زمین‌هایی است كه بهره‌برداری غالب از آن‌ها، زراعت باشد و شامل عرصه و اعیان باغ‌ها و تأسیساتی كه عرصه آن‌ها متناسب با اعیانی باشد، نمی‌شود. (ماده 2 از آیین‌نامه اجرایی قانونی زمین شهری مصوب 24/3/1371 هیأت وزیران)

 

اراضی دایر: زمین‌هایی است كه احیا شده و مستمراً مورد بهره‌ برداری است. (بند 2 از آیین‌نامه اجرایی قانون واگذاری زمین‌های دایر و بایر كه بعد از انقلاب به صورت كشت موقت دراختیار كشاورزان قرار گرفته است مصوب 29/11/1365)

 

اراضی دولتی: اراضی دولتی اعم از ثبت شده و ثبت نشده دایر و بایر عبارت است از: الف) اراضی موات، ب) اراضی كه به نحوی از انحا به دولت منتقل شده است اعم از طریق اصلاحات ارضی، خالصه، مجهول المالك و غیره، ج) اراضی متعلق به دولت كه دراختیار اشخاص حقیقی و حقوقی یا مؤسسات دولتی قرار دارد و به علت عدم استفاده یا عدم اجرا مفاد قرارداد به دولت برگردانده شده است. (بند 10 ماده 1 از آیین‌نامه اجرایی لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 31/2/1359 شورای انقلاب)

 

اراضی ساحلی: زمین‌هایی است كه در مجاورت حریم دریا و دریاچه یا اراضی مستحدثه قرار دارد و با توجه به تعریف انواع اراضی مذكور در این قانون بر حسب مورد در حكم یكی از آن‌ها محسوب خواهد شد. (بند 9 ماده 1 از آیین‌نامه اجرایی لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 31/2/1359شورای انقلاب)

اراضی ساحلی: زمین‌هایی است كه در مجاورت حریم دریا و دریاچه یا اراضی مستحدثه قرار دارد و با توجه به تعریف انواع اراضی مذكور در این قانون برحسب مورد در حكم یكی از آن‌ها محسوب خواهد شد. (بند ط ماده 1 از قانون نحوه واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 25/6/1358 شورای انقلاب)

 

 

 

 

اراضی ساحلی: اراضی ساحلی، پهنه‌ای است با عرض مشخص از اراضی مجاور دریا و دریاچه‌ها یا خلیج كه حداقل از یك سو به كنار دریا یا دریاچه یا خلیج متصل باشد. (بند ب ماده 1 از قانون اراضی مستحدث ساحلی مصوب 29/4/1354)

 

اراضی‌ شهری: اراضی شهری ‌زمین‌هایی است‌كه در‌محدوده قانونی و‌حریم استحفاظی شهرها و شهرك‌ها قرار گرفته است. (ماده 2 از قانون زمین شهری مصوب 22/6/1366)

 

اراضی شهری: اراضی شهری زمین‌هایی است كه در محدوده قانونی شهرها و شهرك‌ها قرار گرفته باشد. (ماده 2 از قانون اراضی شهری مصوب 27/12/1360)

 

اراضی كشت موقت: عبارت است از اراضی بایر و دایری كه پس از پیروزی انقلاب اسلامی تا پایان سال 1359 در سراسر كشور و تا پایان سال 1363 در مناطق كردنشین به نحوی در تسلط غیرمالك قرار گرفته باشد. هر گاه در زمان تصرف در سطح هر هكتار بیش از یك صد اصله نهال یا درخت مثمر یا پنجاه اصله درخت نخل یا زیتون یا یك هزار نهال یا درخت غیرمثمر وجود داشته در این صورت باغ یا بیشه محسوب و از شمول اراضی كشت موقت خارج است. (بند 4 از آیین‌نامه اجرایی قانون واگذاری زمین‌های دایر و بایر كه بعد از انقلاب به صورت كشت موقت دراختیار كشاورزان قرار گرفته است مصوب 29/11/1365هیأت وزیران)

 

اراضی متعلق به دولت: منظور از اراضی متعلق به دولت مذكور در ماده 13 قانون كلیه زمین‌هایی است كه به نام دولت دارای سند بوده یا در جریان ثبت به نام دولت است و همچنین كلیه اراضی ملی شده و مواتی كه طبق قوانین مصوب و آرا كمیسیون‌های مربوطه متعلق به وزارت مسكن و شهرسازی است اعم از این كه به نام دولت ثبت شده یا نشده باشد. نمایندگی دولت در مورد اراضی مزبور با سازمان زمین شهری یا دستگاهی است كه وزارت مسكن و شهرسازی به آن تفویض اختیار می‌كند. (ماده 61 از آیین‌نامه اجرایی قانون زمین شهری مصوب 15/4/1367هیأت وزیران)

اراضی متعلق به شهرداری: منظور از زمین‌های متعلق به شهرداری - یاد شده در ماده (13) قانون - كلیه زمین‌هایی است كه طبق قوانین و مقررات به شهرداری‌ها تعلق دارد. اعم از آن كه به نام شهرداری دارای سند باشد یا نباشد. (ماده 34 از آیین‌نامه اجرایی قانون زمین شهری مصوب 24/3/1371 هیأت وزیران)

 

اراضی متعلق به شهرداری: منظور از اراضی متعلق به شهرداری مذكور در ماده 13 قانون كلیه زمین‌هایی است كه طبق قوانین و مقررات به شهرداری‌ها تعلق دارد اعم از آن كه به نام شهرداری دارای سند باشد یا نباشد. (ماده 62 از آیین‌نامه اجرایی قانون زمین شهری مصوب 15/4/1367هیأت وزیران)

 

اراضی مستحدثه: زمینی است كه در نتیجه خشك افتادن آب دریاها، دریاچه‌ها و تغییر بستر رودخانه‌ها یا خشك شدن تالاب‌ها ایجاد شده باشد. (بند 8 ماده 1 از آیین‌نامه اجرایی لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 31/2/1359شورای انقلاب)

 

اراضی مستحدثه: زمینی است كه در نتیجه خشك افتادن آب دریاها، دریاچه‌ها و تغییر بستر رودخانه‌ها یا خشك شدن تالاب ایجاد شده باشد. (بند ح ماده 1 از قانون نحوه واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 21/6/1358 شورای انقلاب)

 

اراضی مستحدث: اراضی مستحدث عبارت است از زمین‌هایی كه در نتیجه پایین‌ رفتن سطح آب یا هر نوع جریان آب در كرانه‌های دریا و دریاچه‌ها و جزایر یا در نتیجه پایین رفت آب یا خشك شدن تالاب‌ها ظاهر یا ایجاد می‌شود. (بند الف ماده 1 از قانون اراضی مستحدث و ساحلی مصوب 29/4/1354)

 

اراضی منابع طبیعی: الف) جنگل‌ها یا بیشه طبیعی. مجتمعی متشكل از عرصه و هوایی و مركب از موجودات از منشأ نباتی (مانند درخت، درختچه، نهال، علف و خزه) و حیوانی صرف‌نظر از درجه تكامل به نحوی كه دست بشر در ایجاد و تكامل آن دخیل نبوده است. ب) مراتع، زمین‌هایی است اعم از كوه و دامنه یا زمین مسطح كه در فصل چرا دارای پوششی از نباتات علوفه‌ای خودرو بوده و با توجه به سابقه چرا عرفاً، مرتع شناخته شود. اراضی آیش گرچه پوشش نباتات و علوفه‌ای داشته باشند مشمول تعریف مرتع نیستند. چنان‌چه مرتع دارای درختان جنگلی خودرو باشد مرتع مشجر نامیده می‌شود. ج) نهالستان‌ها، جنگل‌های دست كاشت عمومی كه توسط دولت ایجاد شده باشد. د) اراضی جنگلی، به جنگل تكامل نیافته‌ای گفته می‌شود كه به صورت‌های زیر باشد: 1- تعداد كنده درخت یا نهال یا بوته جنگلی در هر هكتار آن جداگانه یا مجموعاً از یك صد اصله تجاوز ننماید. 2- درختان جنگلی به صورت پراكنده باشد به نحوی كه حجم آن در هر هكتار در شمال (از حوزه آستارا تا حوزه گلیداغی) كم‌تر از پنجاه متر مكعب و در سایر نقاط ایران كم‌تر از بیست متر مكعب باشد (در صورت وجود شمشاد و حجم بیش از سی متر مكعب جنگل شمشاد محسوب می‌شود). (بند 7 ماده 1 از آیین‌‌نامه اجرایی لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 31/2/1359شورای انقلاب)

 

اراضی منابع طبیعی: جنگل‌ها و مراتع: بیشه‌های طبیعی، نهالستان‌های دولتی‌، جنگل‌های دست كاشت می‌باشد. غیر از اراضی فوق‌الذكر زمین‌هایی كه به نحوی از انحا در رژیم سابق ملی اعلام شده (زمین‌هایی كه جهت محیط‌زیست و شكارگاه‌ها و جلوگیری از بدی آب و هوا در ملكیت دولت درآمده است). (بند 3 واژه‌نامه از لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی نحوه واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی‌ایران مصوب 25/6/1358 و لایحه ... مصوب28/12/1358شورای‌انقلاب)

 

اراضی منابع طبیعی: جنگل‌ها و مراتع - بیشه‌های طبیعی - نهالستان‌های دولتی - جنگل‌های دست كاشت می‌باشد غیر از اراضی فوق‌الذكر زمین‌هایی كه به نحوی از انحا در رژیم سابق ملی اعلام شده (زمین‌هایی كه جهت محیط‌زیست و شكارگاه‌ها و جلوگیری از بدی آب و هوا در ملكیت دولت درآمده است). (بند 3 واژه‌نامه از لایحه قانونی اصلاحی لایحه قانونی نحوه واگذاری و احیا اراضی در حكومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 11/2/1358 شورای انقلاب)



نوشته شده در تاریخ یکشنبه 28 تیر 1388 توسط اسدالله‌ زاده
تمامی حقوق این سایت و مطالب آن متعلق به سایت شخصی و تخصصی اسدالله زاده می باشد.
Weblog Themes by Blog Skin