شعری از پروفسور هشترودی در مورد ریاضیات

منحنی قامتم، قامت ابروی توست / خط مجانب بر آن، سلسله گیسوی اوست

حد رسیدن به او، مبهم و بی انتهاست / بازه تعریف دل، در حرم کوی دوست

چون به عدد یک تویی من همه صفرها / آن چه که معنی دهد قامت دلجوی توست

پرتوی خورشید شد مشتق از آن روی تو / گرمی جان بخش او جزئی از آن خوی توست

بی تو وجودم بود یک سری واگرا / ناحیه همگراش دایره روی توست

 

(پروفسور هشترودی)



نوشته شده در تاریخ یکشنبه 6 دی 1388 توسط اسدالله‌ زاده
تمامی حقوق این سایت و مطالب آن متعلق به سایت شخصی و تخصصی اسدالله زاده می باشد.
Weblog Themes by Blog Skin